„Związek Radziecki odstąpił od blokady Berlina Zachodniego dopiero w maju 1949 r. wyrażając zgodę na dalsze zaopatrzenie dla tej części miasta wybranymi autostradami i liniami kolejowymi.
5. Polityka ZSRR wobec Niemiec. Polityka ZSRR w stosunku do własnej strefy od początku zmierzała do utworzenia jednolitego, rządzonego przez komunistów i socjaldemokratów państwa, prowadzącego politykę proradziecką. Strefę wschodnią zamieszkiwało niecałe dwadzieścia milionów ludności. Podobnie jak w innych strefach przeprowadzono wybory do parlamentów krajowych i wyodrębniono w nich rządy. W roku 1945 przeprowadzono reformę rolną, a podstawowe gałęzie przemysłu zostały zracjonalizowane i przekazane pod zarząd państwa.
W lipcu 1946 r. Związek Radziecki zaproponował swoim zachodnim sojusznikom podpisanie traktatu pokojowego z Niemcami przedstawiając propozycję odbudowy jednolitego państwa na bazie wszystkich stref okupacyjnych. Propozycje radzieckie spotkały się ze zdecydowanym sprzeciwem mocarstw anglosaskich. Od wystąpienia amerykańskiego sekretarza stanu Jamesa Byrnesa w 1946 r. w Stutgarcie i Winstona Churchilla w marcu tego roku w Fulton, coraz częściej na Zachodzie zaczynano mówić o „żelaznej kurtynie" oddzielającej strefy zachodnie od wpływów komunistycznych (od Szczecina po Triest).“(9)