„Inaczej niż dawniej współprzysiężnicy nie przysięgali społem, lecz każdy osobno.
Liczba współprzysiężników była różna w zależności od wagi sprawy lub od przynależności klasowej przysięgającego (szlachcic oczyszczał się przysięgą z trzema współprzysiężnikami, zwykły wolny w takiej samej sprawie z dwunastoma). Liczba współprzysiężników mogła dojść nawet do 72.
Nie mogli być współprzysiężnikami skazani za krzywoprzysięstwo oraz wyjęci spod prawa.
Nastąpiło schrystianizowanie przysięgi. Składano ją przy ołtarzu, na Ewangelię, na relikwiarz. Z czasów pogańskich utrzymało się składanie przysięgi na broń, z tym jednak, że obecnie nieraz wymagano, by została poświęcona. Kobiety przysięgały, przykładając prawą rękę do piersi.
W drugiej połowie IX w. otrzymali wasale królewscy przywilej, że nie musieli składać przysięgi osobiście, ale wolno im było dać się zastąpić w składaniu przysięgi przez znakomitszych spośród swych własnych wasali.
2) Ordalia (sądy boże, iudicia dei). Jako ordalia występują próba gorącej wody, próba rozpalonego żelaza, próba zimnej wody, losowanie, próba poświęconego kęsa, próba komunii, próba krzyża i pojedynek sądowy. Ostatnie dwa były ordaliami dwustronnymi, wszystkie inne jednostronnymi.“(15)